ما را بی هیچ آرایه ای می پذیرد

 

به رنگ سفید

رنگی که قلب کوچکمان در شروع بود

 

او نیز بی پیرایه است

آرام و مقتدر

به رنگ سیاه

 

شاید سیاهی را به واسطه ی عشق انتخاب نموده است

و

بندگانش معشوق او

 

فدای مهربانی بی منتش

 

همه را به جمع مپذیردو یکسان مینگرد

 

و چه آرامش عجیبی این چار گوش سیاه

 

بر همه ارزانی می دارد.